No se ve muy bien pero…
Xoves, Abril 29th, 2010Vaya moza máis friki teño…
Vaya moza máis friki teño…
Esta foi a lectura da voda de Carla e Mario:
Cando me convidaron a ler un texto nesta voda, tiven claro que non quería falar de mitos románticos.
E pensei en traer entón da historia un home que, hai máis de 150 anos, decidiu amar unha muller rompendo as regras do seu tempo.
John Stuart Mill decidiu que el quería amar a Harriet, coa liberdade de cada día, e cada día volver elixila. E que ela, Harriet Taylor, elixira a John cada día da súa vida.
En 1851, despois de vinte anos de amizade, casaron. E el escribiu as palabras que vou ler. Estas palabras abriron un camiño. O camiño de quen inventa novas relacións entre home e muller, onde a complicidade e o encontro gañen espazos cada día, construíndo eses fíos invisibles que unen as persoas cando deciden entretecer as súas vidas.
Dixo John Stuart na súa voda:
Estando a punto -se teño a fortuna de obter o seu consentimento-, de entrar en relación de matrimonio coa única muller coa que, das que coñecín, podería eu entrar nese estado; e sendo o carácter da relación matrimonial, tal como a lei establece, algo que tanto ela coma min desaprobamos, entre outras razóns porque a lei confire sobre unha das partes contratantes poder legal sobre a liberdade de acción da outra parte, sen ter en conta os desexos e a vontade desta,
eu, carecendo dos medios para despoxarme legalmente a min mesmo deses poderes odiosos, sinto que é o meu deber facer que conste a miña protesta formal contra a actual lei do matrimonio no que atinxe a estes poderes;
e prometo solemnemente non facer nunca uso disto en ningún caso ou baixo ningunha circunstancia. (…) E de maneira absoluta renuncio e repudio toda pretensión de adquirir calquera dereito por virtude deste matrimonio.
Esta acción de John Stuart Mill contribuíu a crear o marco actual do matrimonio que desmonta muros e constrúe camiños.
Hai uns versos que o expresan así:
Eu viñen dende antes das orixes.
Ti estabas máis alá da outra beira.E xuntos atravesamos todas as pontes.
Toco tu boca, con un dedo toco el borde de tu boca, voy dibujándola como si saliera de mi mano, como si por primera vez tu boca se entreabriera, y me basta cerrar los ojos para deshacerlo todo y recomenzar, hago nacer cada vez la boca que deseo, la boca que mi mano elige y te dibuja en la cara, una boca elegida entre todas, con soberana libertad elegida por mí para dibujarla con mi mano por tu cara, y que por un azar que no busco comprender coincide exactamente con tu boca que sonríe por debajo de la que mi mano te dibuja.
Me miras, de cerca me miras, cada vez más de cerca y entonces jugamos al cíclope, nos miramos cada vez más de cerca y nuestros ojos se agrandan, se acercan entre sí, se superponen y los cíclopes se miran, respirando confundidos, las bocas se encuentran y luchan tibiamente, mordiéndose con los labios, apoyando apenas la lengua en los dientes, jugando en sus recintos donde un aire pesado va y viene con un perfume viejo y un silencio. Entonces mis manos buscan hundirse en tu pelo, acariciar lentamente la profundidad de tu pelo mientras nos besamos como si tuviéramos la boca llena de flores o de peces, de movimientos vivos, de fragancia oscura. Y si nos mordemos el dolor es dulce, y si nos ahogamos en un breve y terrible absorber simultáneo del aliento, esa instantánea muerte es bella. Y hay una sola saliva y un solo sabor a fruta madura, y yo te siento temblar contra mí como una luna en el agua.
Rayuela, Julio Cortázar
Seguro que a algún de vos lle chegou este email de Zeltia:
Hoy Edu mi compañero de trabajo me dijo que viera los videos de Rober Bodegas en yutobe el tío es un crack si no los visteis búscadlo poniendo El rey de la Comedia. El tío fue el último en ganar y es de Coruña.
Pensé que la palmaba de la risa.
Pos lo dicho era simplemente pa eso y que tengais un buen final de semana que ya queda poco
Un bico
Pois este é o fulano:
…póñovos este… por motivos obvios! XD
Bueno ya era hora de escribir mi primer artículo yo solita!
Y la verdad creo que la ocasión lo merece porque el sábado 9 de febrero estáis invitados a una super cenita (o eso se intentará) en nuestra recién estrenada casa.
Así que a poder ser confirmad asistencia.
Espero que este sólo sea el primero pero no el último
Zeltia
Rocío envía esta foto (queremos máis!), que da boa conta do que se coce en Fago… e porqué pasan alí cousas como as que pasan…
.jpg)
.jpg)
Por fin!!! Vale más que le demos un buen estreno al rincon de las matildas porque igual a este lover le da un viento de los suyos y nos lo quita.
Por fin me dan el coche esta semana( en principio, todavía está por ver) y más le vale porque comoel viernes no lo tenga me cargo al cabrón de Trinquete.
Así que ya sabeis si al final es así os llevo a dar un paseo en el maquinillo II, bueno siempre y cuando no se me haya olvidado conducir. Espero que este tenga un poco más de suerte que el 1º porque sino creo que me paso a la bici que consume menos y además quema calorías.
Un besazo a todos y a ti Lover ten compasión de los vagos como yo que no damos quitado ánimo suficiente para escribir, ¡Vale !! era broma es que te estoy imaginando diciendo: “¿Cómo estadesme tomando o pelo? y si así es jajaja.
Zeltia “Zoncha”