Cóntovos enbreve as nosas aventuras en Trevinca. Fórmase unha expedición formada por 5 montañeiros Cabo, Mario, Héctor, Luis Bermejo e Rocío . Os tres primeiros saen dende Ferrol hacia O Barco de Valedorras ás 17:30 h. do venres 7 de Outubro. O noso obxectivo alí é contactar co clube de Montaña Pena Trevinca para poder pasa-la noite no refuxio de Fonte da Cova. Unha vez en O Barco empeza a aventura : preguntas a taxistas, a un garda forestal, a rapaza da ferretería Moncho
.e acabamos no pavillón municipal, onde está a sede do clube. Os tipos son moi enrollados e nos din que por 5 Euros cada un podemos ficar no refuxio a pesares de non estar federados. As chaves colllémolas na gasolineira Cepsa camiño de Sobradelo. Ó fin chegamos ó refuxio, xa de noite. É un pouco cutre; pero ten auga quente, baños, luz, e unha lareira central rodeada de bancos amais de leña nun sótano que pon medo ó que se baixa a través dunha trampilla e que parece sacado dunha peli de Hitchcock. As camas están no 1º andar pero non teñen colchón, así que durmiremos no chan que é de madeira, enriba de mantas e esterillas.
Sobre a 1:00 AM chegan Luis e Rocío. Como xa temos brasas poñemo-la tira de churrasco e de seguido se fai. Está ben rica e tamén tomamos bo viño de Valedoras e de Quiruelas coa bota de Luis
risas
.bo ambiente a carón do lume.
Son as 4:00 AM e saimos fora. Noite estrelada espectacular. Vese a Via Láctea e zoan os ouvidos de oir a nada. Vai unha friaxe do demo, normal pois estamos casia 1800 m de altitude. As 4:45 AM deitámonos, pois mañá haberá que madrugar e o día será duro.
Refuxio Fonte da Cova
Ás 9:00 AM soa o espertador. Almorzo cutre de zume de brick con croisans e froita. Nin café nin merda
..todo frío
..non temos cazo para quence-lo café nin temos leite
.en fin
haberá que jodense.
Macizo das Trevincas
Emprendemo-lo camiño. Os 4 primeiros km. Son en coche por unha pista chea de po que parte ó pouco de pasa-lo refuxio, á dereita. Deixamo-lo coche na Cabrita (1691m) entre un dumper e un land rover abandonados nunha especie de mina louseira , pizarra. Escomenzamos a camiñar e as primeiras rampas son infernais ata rodear o pico da Escrita (1897m). O camiño suavízase agora. Observamos o Teixedal de Casaio baixo os nosos pes. É un bosque de teixos único e as árbores parecen minúsculas, coma se dunha maqueta se tratase.
Teixedal de Casaio
Máis ó sul vese Pena Surbia coas rochas asomando ameazantes. Baixo ela vemos unha pequena lagoa redonda que é o inicio do Regato Penedo. Máis adiante e á nosa esquerda temos os Lagos de La Baña. De súpeto un carallazo nos asusta
.é un barreno da canteira de lousa enriba dos lagos. Menuda merda esas louseiras, un non está tranquilo nin no monte. Tamén vemos O Picón (2078m) cunha caseta no seu cume; é unha parede vertical incrible.
Rodeamos Pena Surbia (2112m) por detrás, sen subila, e empezamos a baixar cara a unha zoa húmida, e moi plana onde nace o ríoTera. Está o chan todo negro e algo fumeante por mor dun incendio do día anterior. Así que a camiñar por medio da cinza. Semellan as terras de Mordor
.Cando estamos baixo a Pena Negra (2123m) non encontramo-lo camiño. Mario e Cabo deciden gabear cara a cresta pola parte máis difícil e vertical, a cara leste. É unha parede de rochas de polo menos 250 m. O resto subimos polo camiño máis fácil, polo sul, guiándonos por montonciños de pedras (milladoiros) deixados por outros montañeiros. Cando chegamos á golada entre Pena Trevinca (2127m) e Pena Negra, os dous tolos están subidos no cume deste último berrando e reclamando foto.
Pena Trevinca
Mario e Cabo no Pena Negra
Baixan dela e todos xuntos subimos á Pena Trevinca, onde coincidimos con 6 montañeir@s que veñen dende Sanabria despois de atravesar varios incendios. Casi non cabemos todos no cume!! O fume nos quita a visión da parte zamorana. Descansamos e comemos algo. Deixamos unha mensaxe escrita en papel de servilleta no buzón do clube de montaña para deixar constancia da nosa fazaña. Tamén flipamos co mini belén navideño agochado entre as rochas e cunha enorme cruz de hormigón tirada no chan e que está adicada a un franciscano. Ó lonxe vese o refuxio no que durmimos
No cume de Pena trevinca (2127m)
Baixamos da Trevinca e subimos o Pena Negra con Mario e Cabo de guías, agás Rocio que espera abaixo durmindo unha sesta. O cume é bastante aéreo, rochoso e temos unha visión impresionante do profundo abismo de Foxo Castaño
medo
como para caer
.imaxinádeo con neve, un resbalón e adeus.
Héctor e Luis Bermejo no cume do Pena Negra (2124 m), por encima do Foxo Castaño
A partires de aquí dividímonos. Luis, Rocío e máis eu voltamos polo mesmo camiño, mentres que Mario e Cabo, ávidos de aventuras van pola liña de crestas ata o Pena Surbia (2112m). Baixan e regresamos todos xuntos, sen decir nin mu e con continuas paxaras, non hai zucre que nos chegue
.teño visións : as montañas parecen moverse
estou pillao!!!
Collemos o coche e imos ó refuxio onde nos esperan Amador e Zeltia que foron ver As Médulas. E para a casa. Sigo pillao pois as costas para abaixo parécenme subidas
..!!! Estamos destrozados despois de 8 horas de camiñada e 24 Km. Ida e volta, todo para subir a montaña galega máis alta.
CONSEGUÍMOLO !!!!!!
Etor